Anna ListewnikWiosna przyszła już na dobre, rośnie liczba zaszczepionych Polaków, a perspektywa dalszego funkcjonowania społecznego wydaje się dążyć ku bardziej optymistycznej wersji.
Co prawda zaczynamy już wychodzić z etapu nauczania zdalnego, ale – tak jak po apogeum poprzednich fal pandemii – nie zatracajmy się w hurraoptymizmie i nie zarzucajmy pracy nad dobrymi standardami zdalnej nauki. Bo kiedy przyjdzie taka konieczność kolejny raz – będziemy o wiele lepiej przygotowani!
Jako dyrektorka szkoły, zachęcałam i wspierałam moich nauczycieli w kreatywnym planowaniu lekcji online, angażowaniu uczniów oraz pokazywaniu, że zdalna nauka nie musi być tylko pasywnym “ślęczeniem przed komputerem”.
JAK RADZIMY SOBIE W ONLINIE?
W SP 57 znajdujemy na to różnorodne metody:
- recytacja wesołych wierszy dla dzieci np. J. Brzechwy,
- wykonywanie prac plastycznych i prezentacja,
- udostępnianie ciekawych filmów edukacyjnych i ich wspólne oglądanie,
- czytanie tekstów z podziałem na role, włączanie do prowadzenia lekcji,
- wspólne omawianie wykonanych prac,
- udzielanie informacji zwrotnej o zaangażowaniu uczniów w proces nauczania i stopnia opanowania danego materiału,
- łączenie zdalnej nauki z edukacyjną zabawą,
- ćwiczenia interaktywne (np.: https://wordwall.net/pl-pl/community/historia) zapewniające rozrywkę, jednocześnie jako sposób na sprawdzenie postępów wiedzy uczniów.
*
ZAANGAŻOWANY UCZEŃ TO UDANA EDUKACJA
Dążymy do zwiększania obecności uczniów w lekcji online proponując im, aby przygotowali prezentację multimedialną, którą przedstawią przed resztą klasy, wykorzystujemy interaktywne metody dydaktyczne, np.: metoda problemowa, która sprzyja rozwijaniu krytycznego i kreatywnego myślenia. Nagradzamy uczniów za wszelką aktywność (serduszka, brawa, wesołe motywujące filmiki, pochwała ustna, pochwała przed rodzicami).
Stawiamy na dawanie uczniom aktywizujących zadań po lekcjach np. zrób 10 brzuszków, 10 przysiadów, pooddychaj świeżym powietrzem na balkonie, idź na spacer z rodzicem, pobaw się sportowo z rodzeństwem, pograj z babcią w piłkę. Kluczem jest tu wzajemne wspieranie się, pozytywna motywacja, pytanie o zdrowie, o sposób odżywiania się, o zdrowy tryb życia, łączenie zdalnej nauki z zabawą i ćwiczeniami, np. ćwicz jak Kubuś Puchatek.
Dzieci lubią żartobliwe przykłady, dlatego pokazywanie uczniom możliwości, że każdy przedmiot, przybór można wykorzystać do ćwiczeń fizycznych, np. miotły, mopy, ściereczki, klocki, ręczniki, motywujące zadania, wesołe sportowe filmiki, zabawne ćwiczenia przy muzyce, własne układy taneczne często spontaniczne, sportowe filmiki, zachęcanie do rozwijania swoich pasji, demonstrowanie przed kamerą wykonanych prac i nagradzanie uczniów pozytywną oceną.
KIEDY COŚ “NIE GRA”…
Często zdarza, że skupienie i zaangażowanie uczniów opada. Co wtedy robimy?
Czasami wystarczy po prostu krótka przerwa w nauce, rozmowa z uczniem lub zmiana toku zajęć, rozmowy online z rodzicami – bieżąca wymiana informacji, ciągła wymiana informacji z nauczycielami uczącymi danego ucznia, zauważanie nawet drobnych postępów, informowanie o nich rodziców, urozmaicenie lekcji, zmienność aktywności, co wpływa na podtrzymanie uwagi uczniów na odpowiednim poziomie, wykorzystywanie kompensacyjnych kanałów zmysłowych (zamiast mowy werbalnej – podawanie równolegle informacji na czacie), stwarzanie możliwości do zaprezentowania i wykonywania ćwiczeń, które uczeń zna, lubi i potrafi wykonać, korzystanie z materiałów, prezentacji, filmów przygotowywanych przez różne stowarzyszenia, instytucje np. Muzeum Sportu czy Platforma – Alternatywne stosowanie przerw pomiędzy zadaniami, które pozytywnie wpłyną na koncentrację uwagi ucznia, witanie każdego dołączającego ucznia, dostrzeżenie jego obecności, indywidualna praca z uczniami w czasie offline i konsultacje z uczniami, którzy chcą zrozumieć lub zgłębić zagadnienia pojawiające się na lekcjach, regularne dodatkowe spotkania z ósmoklasistami (dwa razy w tygodniu), częste rozmowy z rodzicami o sytuacji domowej i rodzinnej, które wpływają na ucznia w trakcie zdalnego nauczania, zadania dodatkowe dla chętnych.
OBSERWACJE CZASU PANDEMII
Nauczanie online jest ogromnym wyzwaniem dla każdego, kto w nim uczestniczy i kto je organizuje, dla dyrektorek i dyrektorów szkół, dla nauczycielek i nauczycieli, uczennic i uczniów oraz dla rodziców i opiekunów, dla organów prowadzących i nadzorujących.
W ostatnim czasie bardzo wzbogaciliśmy warsztat pracy o narzędzia cyfrowe, w dalszym ciągu wypracowujemy jak najefektywniejsze metody pracy, pamiętając o zdrowiu dzieci oraz własnym. Najważniejsze w nauczaniu online okazują się dobre relacje. Nauczyciele więc rozmawiają ze swoimi uczennicami i uczniami o ich emocjach, przeżyciach. Stosują różnorodne formy pracy, starają się dostosować do sytuacji i osiągać jak najlepsze efekty nauczania. Rodzice, zwłaszcza dzieci młodszych bardzo angażują się w pomoc nauczycielom, wspierają swoje pociechy. Rodzice starszych uczniów i uczennic również wykazują się wyrozumiałością i są bardzo pomocni. Nie bez znaczenia jest zawsze dobra komunikacja, która pozwala wciąż udoskonalać procesy zachodzące w szkole.
